DMC Cable TV : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 200 / 580

ธรรมะเพื่อประช ครั้งหนึ่งในชีวิตของลูกผู้ชาย ៩៩ ด้วยเหตุนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรงสั่งสอนให้ ประพฤติธรรม ทั้งทรงชี้ให้เห็นคุณค่าอันประเสริฐของการ ประพฤติพรหมจรรย์ ซึ่งแสดงไว้ในสามัญญผลสูตรอย่างชัดเ

บทความนี้กล่าวถึงคุณค่าของการประพฤติธรรมและพรหมจรรย์ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สั่งสอน โดยเน้นว่าชีวิตนักบวชมีโอกาสในการทำบุญและเรียนรู้มากกว่าผู้ครองเรือน ด้วยการที่พระภิกษุไม่ต้องกังวลเรื่องการทำมาหาก

ธรรมะเพื่อประชา บัณฑิต ต้องอบรมตน ៩៤ การออกบวชเป็นหนทางที่จะนำไปสู่ความหลุดพ้น ทําให้เรามีโอกาสศึกษาพระธรรมคำสอนอันบริสุทธิ์ของพระสัมมา- สัมพุทธเจ้า เป็นหนทางลัดที่จะนำพาตัวเรา ก้าวไปสู่จุดหมาย ปลายทา

การออกบวชเป็นหนทางสู่ความหลุดพ้นที่ช่วยให้ศึกษาและเข้าใจพระธรรมคำสอน อธิบายถึงความสำคัญของการบวช รวมถึงคุณสมบัติของผู้ที่จะบวช ตัวอย่างเรื่องราวของพระรัฐบาลเถระที่มีความมุ่งมั่นในการบวชแม้ถูกจำกัดจากผ

ธีระ ประชา ผู้ดื่ม รสแห่งธรรม ១០៨ ชื่นชมว่าเราเป็นผู้รู้มาก การเรียนธรรมะไม่ได้มีวัตถุประสงค์ เช่นนั้น เราเรียนเพื่อให้พ้นทุกข์ เพื่อให้เกิดความเห็นชอบ ความเห็นชอบหรือความเห็นถูก คือ ต้องเห็นที่ตรง กล

บทความนี้เน้นความสำคัญของการหยุดใจเพื่อเข้าถึงธรรมกาย โดยระบุว่าการเห็นถูกต้องต้องหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 และว่าทุกคนควรใช้เวลาของชีวิตในการแสวงหาธรรมะเพื่อหลุดพ้นจากทุกข์. การฝึกใจให้หยุดนิ่ง

ธรรมะเพื่อประช พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๓) ๑๕๑ เมื่อผ่านพ้นไป 5 วันแล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววว่า จะมี พระอรหันต์หรือผู้มีฤทธิ์ที่ไหน เหาะมาเอาบาตรนี้ไป รุ่งขึ้นของ วันที่ ๗ พระมหาโมคคัลลานเถระและพระปิณโฑลภารท

พระมหาโมคคัลลานเถระและพระปิณโฑลภารทวาชะ รับฟังการพูดคุยของนักเลงที่สงสัยเรื่องพระอรหันต์ โดยนายเศรษฐีชาวราชคฤห์ได้แขวนบาตรในอากาศเพื่อทดสอบ หากมีพระอรหันต์จริงจะต้องเหาะมาเอาบาตรนั้น ในวันที่ ๗ ไม่มีพ

ธรรมะ ประชา พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๔) ๑๖๐ จึงต้องได้รับผลของอกุศลกรรมเช่นนี้แหละ พระเจ้าอุเทนเมื่อ ถูกเตือนสติ ก็เลยได้คิด ทรงโปรดให้นายอุทยานมาเข้าเฝ้า แล้วรับสั่งว่า ถ้าวันไหนบรรพชิตรูปนี้มาที่นี่อีก

เนื้อหาเกี่ยวกับพระเจ้าอุเทนที่ได้รับการเตือนสติและโปรดให้นายอุทยานมาขอขมา พระเถระได้สอนเกี่ยวกับการรักษาพรหมจรรย์ โดยการตั้งจิตว่าเพศหญิงในชีวิตคือมารดา พี่สาว หรือน้องสาวเท่านั้น เพื่อหลีกเลี่ยงการต

ธรรมะเพื่อประช จุ ด ห ม า ย สูงสุดของชีวิต බෙක กุมาร ในกรุงราชคฤห์ทรงพระนามว่า “พรหมทัต” พระองค์ ทรงมีสหายสนิทอยู่คนหนึ่ง ซึ่งเป็นลูกของมหาอำมาตย์ ชื่อ ทรีมุข ทั้งสองได้ไปศึกษาศิลปวิทยา ที่เมืองตักสิล

เรื่องราวของกุมารพรหมทัตที่มีสหายชื่อทรีมุข สองคนไปเรียนศิลปวิทยาก่อนจะกลับบ้าน และได้เห็นความสำคัญของชีวิตนักบวชที่สงบและประเสริฐในขณะที่เพื่อนของเขากำลังได้รับโอกาสในการเป็นพระเจ้าแผ่นดิน หลังการสวร

ธรรมะเพื่อประชา จุ ด ห ม า ย สูงสุดของชีวิต ๑๗๘ พระโพธิสัตว์บรรทมหลับอยู่บนแผ่นศิลามงคล จึงไปตรวจดู ลักษณะที่ฝ่าพระบาท ก็ทราบว่า ท่านผู้นี้เป็นคนมีบุญ จึงให้ ประโคมดุริยางค์ขึ้นพร้อมกัน เมื่อพระราชกุม

เรื่องเล่าถึงการบรรลุธรรมของพระโพธิสัตว์และพระทรีมุข โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาความไม่เที่ยงของสรรพสิ่งและการปล่อยวาง การบำเพ็ญธรรมเพื่อเข้าถึงปัจเจกโพธิญาณ เป็นแนวทางที่สอนให้เห็นถึงคุณค่าของความไ

ธรรมะเพื่อประชll พากเพียรเพื่อ พระนิพพาน ១៨៦ มิตตเถระเดินทางมาถึงใกล้ๆ บริเวณนั้น ได้ยินคำสนทนาของ สองแม่ลูก เกิดความสลดใจ ท่านสอนตนเองว่า “มหาอุบาสิกานี้ ต้องรับประทานอาหารที่ค้างคืน แม้ตอนกลางวันก็จ

พระมหามิตตเถระได้ยินการสนทนาของแม่ลูกและสะท้อนความสลดใจต่อการถวายอาหารของมหาอุบาสิกาโดยมีเจตนาเพื่อบุญ ท่านได้สำรวจความบริสุทธิ์ของตนและตั้งใจทำภาวนาจนกว่าจะบรรลุอรหัตผล สิ่งเหล่านี้สามารถนำไปสู่การเข

ธรรมะเพื่อประช บัณฑิต ผู้แสวงหาทางพ้นทุกข์ ๒๓๑ “ท่านอชิตะ ซึ่งเป็นบัณฑิตผู้มีปัญญามากในสมัยนั้น ท่านเป็นผู้คงแก่เรียน ได้สําเร็จไตรเพทในสํานักของพราหมณ์ พาวรี อชิตมาณพท่านนี้ เป็นคนละคนกับพระอชิตะภิกษ

ท่านอชิตะเป็นบัณฑิตที่มีปัญญามากในยุคนั้น ได้เรียนรู้จากพระพุทธเจ้าถึงการเห็นแจ้งและการพ้นทุกข์ ท่านทูลถามปัญหาที่น่าสนใจเกี่ยวกับสถานะของโลกและปัญญาของสัตว์ว่าเพราะเหตุใดจึงหลงอยู่ในความมืด และอุปสรร

Boประช ผู้มีจิตมั่นคง ๓๐๘ ว่า “ถ้าเช่นนั้น ดิฉันขอต้อนรับท่าน ด้วยการให้ท่านมีส่วนแห่ง บุญที่ดิฉันได้สาธยายปารายนสูตรโดยทำนองสรภัญญะในเช้า วันนี้ ท้าวเวสสุวัณทรงอนุโมทนาบุญ พร้อมกับตรัสบอกว่า “พรุ่งนี

ในเรื่องนี้ นันทมารดาได้รับคำแนะนำจากท้าวเวสสุวัณในการจัดเตรียมอาหารเพื่อถวายแด่พระภิกษุสงฆ์ที่เดินบิณฑบาตในเวฬุกัณฏกนคร นางได้เร่งจัดเตรียมข้าวปลาอาหารอย่างประณีต และนิมนต์พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ

ธรรมะเพื่อประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ဓာတ်က ผู้มีปัญญา ย่อมรู้ว่าการมีชีวิตอยู่ร่วมกันของสรรพสัตว์ เป็นเพียงการเกี่ยวข้องกันเท่านั้น จึงไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่น เพราะธรรมดาของสัตวโลก ย่อมมีการพลัดพรากเป็

บทความนี้พูดถึงการที่ผู้มีปัญญามองเห็นการมีชีวิตอยู่ร่วมกันของสรรพสัตว์อย่างไม่ยึดมั่น จึงไม่มีความเศร้าโศกเมื่อเผชิญกับความตาย พระโพธิสัตว์ได้สอนให้ครอบครัวเตรียมใจให้รู้ถึงความตายอยู่เสมอ เพื่อไม่ให

ธรรมะเพื่อประชา พิชิต ความโศกด้วยสัจธรรม ๓๕๖ และมีดวงตาเห็นธรรม ได้บรรลุโสดาปัตติผล เราจะเห็นว่า ความเศร้าโศกนั้นเป็นอุปสรรค ต่อการ บรรลุมรรคผลนิพพาน เมื่อหมดทุกข์หมดโศก ปลดกังวลได้ ใจ ก็สบาย ในที่สุด

บทความนี้กล่าวถึงวิธีการพิชิตความโศกด้วยสัจธรรม และการมีสติในการรักษาใจให้ผ่องใส เพื่อบรรลุมรรคผลนิพพาน เมื่อหมดทุกข์หมดโศก แนะนำให้หมั่นเจริญมรณานุสติและสมาธิภาวนา ควบคู่ไปกับภารกิจในชีวิตประจำวัน ซึ

ธรรมะเพื่อประชา ไม่ควรหวังในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ៣៦៨ การได้อัตภาพเป็นมนุษย์นั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า เป็นการยาก แต่การที่จะดำรงภาวะของความเป็นมนุษย์ ให้ บริสุทธิ์บริบูรณ์ได้นั้นยากยิ่งกว่า เพราะจ

การดำรงชีวิตในฐานะมนุษย์เป็นสิ่งที่ยากยิ่งกว่าการเกิดเป็นมนุษย์ นอกจากจะต้องตั้งมั่นในความดีแล้ว ยังต้องสะสมบุญกุศลเพื่อเตรียมพร้อมในการเดินทางในสังสารวัฏ ทั้งนี้จิตใจที่หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่

ธรรมะเพื่อประช ความโศกสิ้นสุดเมื่อจิตหลุดพ้น ៣៨៩ ประหนึ่งว่า เป็นคู่สร้างคู่สม คู่บุญคู่บารมีกัน จนมีพยานรัก คือ ลูกชายหนึ่งคน เมื่อลูกชายเติบโตวิ่งเล่นได้ พลันเกิดเหตุพลิกผันวิถี ชีวิตของนางโดยสิ้นเช

เรื่องราวของนางวาสิฏฐีผู้ประสบความสูญเสียลูกชายจนกลายเป็นคนไร้สติ ในที่สุดได้พบกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและรับธรรมะที่ช่วยคืนสติและคลายความเศร้า นำไปสู่การปลดปล่อยจากความผูกพันและความโศกเศร้าในชีวิต พระธ

ธรรมะเพื่อประชา อยู่ที่ไหนก็ได้ถ้าใจ หยุด ๔๐๐ ต่างประหลาดใจ แล้วรีบพากันออกจากป่าทันที ฝ่ายพระบรมศาสดาได้พาพระภิกษุสงฆ์เดินทางมา จนถึงวัดบุพพาราม มหาอุบาสิกาวิสาขาได้ถวายข้าวยาคูรสเลิศ แล้วเรียนถามพระ

เนื้อหาพูดถึงการพัฒนาจิตใจของพระอรหันต์ที่สามารถอยู่ได้ในทุกสถานที่ และทำให้สถานที่นั้นน่ารื่นรมย์ สะท้อนถึงการรังสรรค์ความสงบทั้งกาย วาจา ใจ โดยพระบรมศาสดาทรงสอนให้เห็นความเชื่อมโยงระหว่างสถานที่และจ

ธรรมะเพื่อประช ธรรมรักษา ผู้ประพฤติ ธรรม ៤០៩ ที่ ๗ พอถูกส่วน ดวงธรรมจึงสว่างโพลงขึ้นมา สว่างยิ่งกว่า ดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน ลบภาพบาปอกุศลกรรมต่างๆ ให้ เลือนหายไปหมด กุศลกรรมที่เคยทำในอดีตมาส่งผลในทันท

บทความนี้เสนอแนวทางการประพฤติธรรมเพื่อหลุดพ้นจากกรรมและบาปอดีต โดยการทำใจให้หยุดนิ่งและบริสุทธิ์ เพื่อเข้าถึงดวงธรรมที่สว่างและสร้างบุญใหม่ เชื่อมโยงกับบุญเก่าที่เคยทำมา เพื่อหลีกเลี่ยงการเวียนว่ายตาย

ธรรมะเพื่อประช เวลาและโอกาสที่พลาดไม่ได้ ๔๓๕ ผิดว่า บุรุษนี้น่าจะเป็นพระอรหันต์ เพราะเมื่อเอาเสื้อผ้าให้ใส่ เขาไม่ยอมใส่ เพราะแต่งตัวอย่างนี้แล้ว มีคนมาเคารพนับถือจึง สําคัญตัวว่าเป็นพระอรหันต์ตามที่เ

ในบทนี้กล่าวถึงพระพาหิยะผู้ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพระอรหันต์ แต่จริงๆแล้วไม่ได้บรรลุธรรม เขาได้รับคำเตือนจากสหธรรมิกที่เกิดในพรหมโลกให้มาพบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งสอนให้เขาเข้าใจถึงการบรรลุธรรมที่แท้จริงใ

Boประช ปล่อยวาง ห ม ด ก ห ม ด ทุกข์ ๔๕๒ เรามีความพร้อมมากเราก็จะมีทุกข์น้อย แต่ถ้าเรามีความพร้อม น้อยเราก็จะมีทุกข์มาก แต่ถ้าเราไม่เตรียมพร้อมเลย เราก็จะ ดำเนินชีวิตอยู่ในสังสารวัฏนี้ด้วยความทุกข์ยากล

บทความนี้พูดถึงความเชื่อมโยงระหว่างการเตรียมความพร้อมในชีวิตกับการลดทุกข์ กล่าวถึงว่าความพร้อมมากจะนำไปสู่ความทุกข์น้อย ขณะเดียวกันถ้าหากปราศจากความพร้อม จะนำไปสู่ความทุกข์ยากลำบาก โดยทางออกที่ดีที่สุ

ธรรมะเพื่อประชา พากเพียรเถิดให้เกิดบุญบารมี ៤៩៤ เพราะฉะนั้น ทุกท่านก็ควรดำเนินตามปฏิปทาของท่าน วันเวลาที่ผ่านไป ก็ให้ความสำคัญทั้งภารกิจและจิตใจไปพร้อมๆ กัน ทางโลกก็ทำงานที่สุจริต ไม่ประกอบมิจฉาวณิชชา

การใช้ชีวิตให้เป็นไปตามธรรมะถือเป็นสิ่งสำคัญ ทั้งในด้านการทำงานที่สุจริต และการศึกษาธรรมะ ควรตั้งใจทำบุญและฝึกฝนจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์ โดยเฉพาะในพรรษานี้ ควรปรารภความเพียรในการนั่งธรรมะทุกวัน เพื่อเข้

Boประช สำคัญที่ดวงจิต ๕๐๖ มนุษย์เรามีองค์ประกอบด้วยกัน ๒ ส่วน คือ กายและใจ สองส่วนนี้ มีทั้งความเหมือนและความต่าง กายนั้นเป็นรูปธรรม มีสภาพไม่เที่ยง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป โดยที่ไม่มีใครสามารถ ยับยั้

ในมนุษย์ ประกอบด้วยกายและใจ กายเป็นรูปธรรมที่มีความไม่เที่ยง ส่วนใจเป็นนามธรรมและสามารถฝึกฝนได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอนว่า ผู้มีปัญญาสามารถควบคุมจิตใจให้มีความตรงและมั่นคงได้ ซึ่งสามารถช่วยให้บุคคลพัฒน